şiir
isim, edebiyat Arapça şi¤r
| 1 . Zengin sembollerle, ritimli sözlerle, seslerin uyumlu kullanımıyla ortaya çıkan, hece ve durak bakımından denk ve kendi başına bir bütün olan edebî anlatım biçimi, manzume, nazım, koşuk: "Halk şiirinden, divan şiirinden değil, şiir mefhumundan, sadece şiirden bahsedeceğim."- N. Ataç. |
| 2 . mecaz Düş gücüne, hayale, imgeye, gönle seslenen, anı, duygu, coşku uyandıran, etkileyen şey: "Burada herkes kendi gönlünden olduğu kadar bu tabiatın içinden gelen bir şiiri dinler."- A. Ş. Hisar. |
Atasözü, deyim ve birleşik fiiller
| şiir düzmek | şiir gibi |
Birleşik Sözler
| şiir defteri | şiir dinletisi | şiir kitabı | lirik şiir |
| mensur şiir | saz şiiri |
